Voru hellisbúar bara að krota?

Þegar maður er annars hugar krotar maður oft eitthvað niður á blað. Ég teikna oftast sömu mótífin aftur og aftur, aðallega kanínur, fiska og fíla. Ég sé engan sérstakan tilgang með þessari hegðun en hún er algeng samt sem áður. 

Mynd tekin héðan.

Ég fann fyrir tilviljun þessa vísindagrein eftir Ben Watson: OODLES OF DOODLES? DOODLING BEHAVIOUR AND ITS IMPLICATIONS FOR UNDERSTANDING PALAEOARTS. Hún birtist í ritinu Rock Art Research, hvorki meira né minna, og fjallar um þá hugmynd að ef til vill séu forsöguleg hellamálverk bara glorified krass. Ekki sjamanar að galdra til sín bráð eða reyna að ná sambandi við guðina. 

Ég held að gögnin sem styðja þessa hugmynd séu frekar veik, höfundur færir rök fyrir því að sömu mótíf komi fyrir í nútímakrassi og forsögulegu krassi, og að svipuð tækni sé notuð. Það væri þó óneitanlega skondið ef hellisbúarnir hefðu bara verið að graffa.